ยมทูตเมษา..กลับมารายงานตัวแล้วนาคัฟ..

 

..อืม..ก่อนนอนคืนนี้..เปลือกตาหนักอึ้ง..เคลิ้มใกล้จะหลับ..มีเสียงแผ่วเบากระซิบผ่าน..โทรศัพท์มาว่า.."ผมรักคุณนะ"

"คิดถึงคุณจังเลย..คุณล่ะ..นอนฝันถึงผมบ้างมั้ย??"...ได้แต่ยิ้มอย่างอ่อนแรงแล้ว.."คิดถึงเหมือนกัน..รักมากๆด้วย

..แต่ตอนนี้ง่วงมากๆเลย..เจอกันในฝันนะ" ..จบประโยคนี้ก็แทบจะละเมอคุยแล้ว.. เฮ้อ!! จากที่เคยกลัวความรัก..

ตอนนี้ก็ขอที่จะกล้ามีความรัก..ครั้งใหม่..กับเขาคนใหม่คนนี้..ขอที่จะกล้าลองเชื่อใจ ไว้ใจ และรักในใครสักคน..

ขออีกสักครั้ง...แค่นี้ก็พียงพอแล้ว..

ในวันนีมันเหมือนหัวใจจะ..เย็นชากับความรักไปซะแล้ว..
เริ่มรู้สึกว่าทุกคนที่เข้ามา..มีแต่คนที่หวังบางสิ่งจากตัวเรา..
ไม่ได้รูสึกอะไรกับเราเลยสักนิด..แต่ก็ยังทำเป็นดีกับกับเรา
เพื่ออะไร??..ในบางทีก็อดที่จะคิดถึงไม่ได้..คิดว่าจะไม่มีน้ำตาแล้ว
แต่มันหยุดน้ำตาไม่ให้ไหลไม่ได้แล้วล่ะ..
...เหงา..เหงามากนะ..โทร.ไปหาใครก็ไม่มีใครรับ..
ไม่มีคนโทร.กลับนี่มันทรมานมากนะ..มีใครรับรู้บ้างรึป่าว?
อยากมีคนคอยเข้าใจ..และเดินเคียงข้างบ้าง..
แต่ก็มีเพียงคนที่หลอกลวงทั้งนั้น..
เรามันเป็นเพียงแค่ของตายสำหรับใครบางคนสินะ..
มีค่าอยู่แค่นั้นแหละ..ก็เรามันคนที่ไม่มีอะไรดีนี่นา..
เฮ้อ!!..ถ้าเราไม่สนใจตัวเองแล้วใครจะมาสนใจล่ะ..
คนๆนึงเคยบอกไว้..แต่ก็เท่านั้น..เพราะ
ถึงเราจะสนใจตัวเองมากแค่ไหน..รักตัวเราเองมากเพียงใด..
เราก็มีเป็นแค่"ของตาย"..ไม่ได้มีค่าอะไร..ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลยสักนิด
สัญญานะว่าตัวเองจะอยู่กับเค้าตลอดไป..อืม..เราตอบสัญญาไป..
แล้วผลเป็นไง..คนที่ขอให้สัญญา..ก็ไปมีคนอื่น..
ทั้งๆที่เรารักเค้าคนนั้นมากๆ..แต่เค้าก็ทำเหมือนไม่อยากรับรู้..
ทั้งๆที่เราคบกันอยู่..แต่เราเป็นอะไรกันก็ไม่รู้..
ทั้งที่เราบอกใครต่อใครว่าคนนี้แฟนเรานะ..
แต่เค้าคนนั้นกลับไม่อยากเปิดเผยเลยสักนิด..
เม้นท์ hi5 ให้..ให้fiveกี่ครั้ง..เค้าคนนั้น..
ลบทุกอย่างที่เราที่เราเม้นท์..ที่เรากด five ไปทั้งหมด
ไม่มีเหลือเลย..แต่ตอนนี้เค้าคนนั้น..มีคนที่เป็นตัวจริง..
เม้นท์คำพูดที่เหมือนกับที่เราเคยเม้นท์ให้ทุกอย่าง..
เม้นท์ที่บอกว่ารัก..คิดถึงและห่วงใย..แต่เค้าคนนั้นไม่ลบ..
แล้วยังดูเหมือนเค้าจะมีความสุข..
มากกว่าการที่คบกับคนอย่างเราซะอีกแน่ะ..
พูดไม่ออกแล้วล่ะ..ไอ้หน้าอย่างเรามันก็ดีแต่รักเดียวอ่านะ..
เค้ามีคนอื่น..ทนมาได้กี่ครั้งกี่หน..เจ็บแค่ไหน..
ก็ได้แต่พูดว่า..ไม่เป็นไร ไม่คิดมากหรอกนะ..
แค่กลับมาหาเราก็ดีใจแล้ว..
แต่ตอนนี้หัวใจมันแหลกเหลวเกินไปแล้วล่ะ..
รู้ดีว่าไม่เคยดีเพียงพอ..รู้ดีว่าเรามันไม่เคยอยู่ในสายตา..
แต่ก็พยายามหลอกตัวเราเองมาตลอด..ว่าเค้านั้นคงรักเราบ้าง..
แต่มันก็สูญเปล่า..ความฝันมันต้องมีวันที่ต้องตื่น..
ถึงแม้ความจริงมันจะโดร้ายแค่ไหน..ก็ต้องทำใจยอมรับมัน..ใช่มั้ย??
ยังไงก็ขอให้คุณโชคดีกับคนที่คุณรักมากนะ..รักกันให้มากๆล่ะ
อืม..ถ้าโดนทิ้งมาอีก..คราวนี้คงไม่มีเราคอยอยู่..
เพื่อรับฟังความเจ็บปวดนั้นแล้วล่ะนะ..ขอโทษด้วยนะ..
ขอโทษที่เรารักนายมากเกินไป..รักนายมากกว่าเราจะรักตัวเราเองซะอีก..
ขอโทษที่เรารูปร่างไม่ดีพอให้นายรัก..ขอโทษที่เรามันหน้าเหี้ยเกินกว่านายจะรับไหวนะ..เราขอโทษจากใจจริงๆๆ..นายไม่ผิดเลยที่นายเลือกที่จะรักคนอื่น..
เพราะเรารู้ดีว่าสาวคนนั้น..ดีกว่าเราแค่ไหน..ขอโทษที่เรามีให้แต่ความจริงใจ..
กับความรักที่เรามีแค่นายคนเดียวตลอดมา..
เราขอโทษที่เรามันโง่งมงายอยู่อย่างนี้..
แต่เราขออย่างเดียวนะ..เราขอรักและคิดถึงนายอยู่อย่างนี้ตลอดไปนะ..
ลาก่อนคนที่เรารักมากที่สุด..คนที่เราจริงจังมากที่สุด..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 http://202.29.21.8/~s4914421031  ว่างๆก้อเข้าไปดูก็ได้ค่ะ เว็บไซท์

ไม่อยากให้กลับไปคิดเรื่องอดีต เพราะ..มันมีแต่ความเงียบเหงาและเสียน้ำตา

 ไม่อยากให้มองเรื่องในอนาคต เพราะ..มันก็เหมือนเพ้อฝันกับเรื่องที่ยังมาไม่ถึง

 แต่อยากให้รู้ถึงสิ่งที่มีในปัจจุบัน เพราะ..มันเป็นสิ่งที่มีอยู่จริงและสัมผัสได้

รัก..คำนี้..อยากบอกเสมอนะ

คิดถึง..คำนี้..มันอยู่ในทุกลมหายใจที่มี

ผูกพัน..คำนี้..เพิ่มขึ้นตามกาลเวลาที่เราได้ร่วมสร้างกันมา

จริงใจ..คำนี้..อยากให้รู้ว่ามีให้กับทุกคนที่เคยพ้นผ่าน

ส่วน..จริงจัง..คำนี้..มีให้แค่กับเธอคนนี้..เวลานี้..และตลอดไป 

-ระหว่างเรา..มันคืออะไรนะ?..

ถามตัวเราเองมาตลอด..ทุกครั้งที่ฟังเขาพูดว่า..

“ รักนะ ” .. “  คิดถึงนะ..คิดถึงจัง ” ..ทำไมเราต้อง..

รู้สึกเจ็บในใจด้วยนะ..อยากเชื่อนะ..แต่มันเชื่อไม่ลง..

เพราะไม่อยากเชื่อใคร..ไว้ใจใครอีกแล้วละมั้ง..เหมือนคนไม่ดีเลยเรา..

บางครั้งก็รู้สึกว่า..อยากเลิกกับเขาคนนั้นซะ..จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจแบบงี่เง่า..

อย่างนี้อีก..แต่ก็กลัว..ว่าบอกเขาไปว่า..เลิกกันนะ..แล้วเขาตอบกลับมาว่า..

เลิกกันเหรอ..มาบอกทำไม..เราไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อย..เส้าเลยนิ..

หรือแค่จะถามว่า..ตอนนี้เราเป็นอะไรกัน..ก็กลัวคำตอบ..

ที่จะออกมาจากปากของเขา..เหมือนคนบ้าเข้าไปทุกวันเลยนะเรานี่..

กลางวันก็หัวเราะเฮฮากับทุกๆคน..แต่พอตกกลางคืน..

ต้องแอบนอนร้องไห้..เพราะไม่อยากให้ใครรู้..

น่าเศร้าชะมัด..อยากบอกให้เขารู้นะว่า..รักมาก..จนกลั้นน้ำตาไม่อยู่..

ทุกครั้งที่..คิดถึงเขา..และเพราะรักมาก..คิดถึงมากมายอย่างนี้..

เลยต้องมาทนทรมานอยู่แบบนี้..โดยที่เขา..ไม่เห็นจะมารับรู้..

อะไรด้วยซักหน่อย..น้อยใจเหลือเกินวันนี้..ที่ไม่มีความสำคัญ..

พอให้ใคร..ได้มองเห็น..ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่..ความรักที่ได้ทุ่มเทไปให้เขา..

จะได้ทำหน้าที่ของมัน..ให้เขาได้รับรู้บ้างว่า..เราคนนี้..

ยังมีชีวิตอยู่..ไม่ใช่อากาศอย่างที่เป็นอยู่ทุกๆวันนี้..

อยากมีตัวตน..ให้ใครได้มองเห็นบ้าง..

ไม่ใช่..มองข้ามผ่านเลยไป..อย่างที่เป็น..

ก็แค่อยาก..ให้เหลียวกลับมามองบ้าง..ซักนิดก็ยังดี..

ไม่อยากก้าวเดินตาม..คนที่ไม่ไยดีเรา..หรอกนะ..แต่..ทำไงได้..

ในเมื่อ..คิดจะตัดใจ..แต่..ยังไงก็..เลิกรักไม่ได้อย่างนี้..ทรมานจัง..

   จบแล้วล่ะนะ..เรื่องเล่าจากคนหนึ่งคนนี้..